ที่จริงไม่อยากจะอัพนักหรอก แต่มันทนไม่ไหวจริงๆ ขอระบายซักหน่อยเถอะ

วันนี้วันที่ 26 เดือนกรกฎาคม ปี 2007 เป็นวันที่นุ่นรู้แล้วว่า ความยุติธรรมอ่ะไม่มีในโลก

อาจารย์.......จะโกรธพวกหนู หนูไม่ว่า หลังจากที่อาจารย์ว่าพวกหนูวันนั้น หนูรู้สึกว่าหนูเลวขนาดนั้นเลยหรอ หนูชั่วขนาดที่ว่าต้องให้ไปเกิดใหม่เลยหรอคะ อาจารย์ว่าหนูว่าควายยังต้องยกมือไหว้ แล้วหนูจะเปนตัวอะไรล่ะคะ ที่มันยิ่งกว่าควายน่ะ หนูยอมรับค่ะว่าหนูทำผิดต่ออาจารย์หลายต่อหลายครั้ง แต่หนูไม่ได้ตั้งใจ หนูมีเจตนาที่ดีต่ออาจารย์
แต่อาจารย์กลับมาบอกว่าเกลียดพวกหนู รู้มั้ยคะว่าพวกหนูแทบสะอึก คำว่าเกลียดที่อาจารย์พูดออกมาง่ายๆ เหมือนคำทั่วๆไป มันทำให้หนูแทบอยากจะร้องไห้ซะตอนนั้นเลย แต่หนูก็ไม่กล้า พอผ่านพ้นวันนั้น อาจารย์ก็เข้ามาสอน พวกหนูดีใจขนาดไหนที่อาจารย์มาสอน แค่มาสอนพวกหนูก็ดีใจ แล้ว ถึงอาจารย์จะบอกว่าทำตามหน้าที่ก็เถอะ
แล้วพอมาวันนี้ หนูก็รู้แล้วว่าอาจารย์จะไม่มีคำว่าให้อภัยกับห้อง 5/6 ศิลป์ญี่ปุ่นอีกแล้ว หน้าพวกหนูอาจารย์ยังไม่อยากจะมอง พวกหนูน่ารังเกลียดมากเลยหรอคะ คำขอโทดที่พวกหนูพูดวันนั้นไม่มีค่าสำหรับอาจารย์เลยใช่มั้ยคะ ถึงมันจะเบาก็เถอะ
แต่ว่าห้องเงียบขนาดนั้น หนูรู้ว่าอาจารย์ได้ยิน จะต้องให้พวกหนูทำยังงัย ทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจเลยซักครั้ง หนูอยากจะบอกกับอาจารย์ว่า "พวกหนูรักอาจารย์ที่สุดเลยค่ะ" แต่ถ้ามาพูดตอนนี้มันคงจะไม่มีค่าแล้วล่ะ วันนี้จัดต้นเทียนอาจารย์ก็เหนพวกหนูเปนอากาด มองผ่านหนูไป ไม่มีหนูในสายตา ตลอดเวลา 1 ปีครึ่งที่พวกเราอยู่ด้วยกันมา
หนูมีความสุขมากเลย ขอบคุณอาจารย์ที่ยิ้มให้หนู สอน เขี่ยวเข็นพวกหนู อย่างถึงที่สุด ถึงจะมีบ่นมีว่าบ้างเปนบางครั้ง แต่พวกหนูก็ยิ้มรับตอบกลับอาจารย์เสมอ อาจารย์คนอื่นจะว่าจะโกรธจะเกีลยดอะไรพวกหนู หนูไม่เคยสนเลย แต่เป็นอาจารย์
คนเดียวที่หนูแคร์ บางทีก็คิดว่าอาจารย์จะเกลียดพวกหนูเล่นๆ แต่วันนี้ที่หนูได้ยิน มันทำให้หนูมั่นใจแล้วค่ะว่าอาจารย์เกลียด พวกหนูจริงๆ อีก 1 ปีครึ่งที่เหลือ เวลาที่ค่อยๆนับถอยหลัง หอกในใจที่พวกหนูสร้างขึ้นมา จะค่อยๆหลุดออกไปทีละนิดแล้วนะคะ
อาจารย์ดีใจมั้ย จะไม่ได้เหนหน้าพวกหนูแล้ว แต่พวกหนูอ่ะเสียจัย ร้องไห้ไปไม่รู้กี่ครั้งกี่หน ไม่มีอาจารย์แล้วพวกหนูจะคิดถึงใคร ใครจะบ่นจะว่าหนูเหมือนแต่ก่อน ใครที่ชอบตีหนูเวลาหนูเถียง ใครจะใช้หนูไปซื้อข้าวให้ทาน จะไม่มีอีกแล้ว..........หนูรักอาจารย์ค่ะ

ปล. รักใครน่ะรักง่าย แต่เลิกรักน่ะมันยาก ยังไม่ได้เริ่มอะไรเลย ก็ต้องอกหักซะแล้ว ขอบคุณที่ยังเคยมองกันนะ แค่นั้นก็พอใจแล้วล่ะ
ปล. ทำไมถึงร้องไห้ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องอาจารย์ ทำไมคะ?
ปล. จัดต้นเทียนสีเหลืองไม่มีอาจารย์ช่วยเลย แต่สีอื่นมี ยุติธรรมแล้วหรอคะ?

ปล.จะว่านุ่นเขียนเว่อก็ได้นะ แต่เขียนออกมาจากฟามรุ้สึกจิงๆ อาจจะอ่านแล้วงงได้บ้าง